<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>همایش آروین البرز</PublisherName>
      <JournalTitle>MHHJR</JournalTitle>
      <Issn></Issn>
      <Volume>1</Volume>
      <Issue>4</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2026</Year>
        <Month>05</Month>
        <Day>22</Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle>مدیریت آسیب‌پذیری اسکلتی‌عضلانی در باشگاه‌ها و تیم‌های ورزشی</ArticleTitle>
    <VernacularTitle>مدیریت آسیب‌پذیری اسکلتی‌عضلانی در باشگاه‌ها و تیم‌های ورزشی</VernacularTitle>
    <FirstPage>165</FirstPage>
    <LastPage>172</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>سحر</FirstName>
                <Affiliation>کارشناسی ارشد ،رشته مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد  بیرجند</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>2026</Year>
        <Month>05</Month>
        <Day>22</Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract>این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل مدیریت آسیب‌پذیری اسکلتی‌عضلانی در باشگاه‌ها و تیم‌های ورزشی انجام شد. رویکرد تحقیق کاربردی و توصیفی-تحلیلی بوده و داده‌ها از طریق پرسشنامه، مصاحبه و ارزیابی‌های جسمانی جمع‌آوری گردید. نتایج نشان داد که عوامل فردی، محیطی و تمرینی نقش معناداری در افزایش یا کاهش آسیب‌پذیری دارند و مدیریت علمی تمرین می‌تواند به کاهش قابل توجه آسیب‌های اسکلتی‌عضلانی کمک کند. همچنین مشخص شد که نبود برنامه‌ریزی اصولی و نظارت ناکافی از مهم‌ترین دلایل افزایش آسیب در ورزشکاران است. یافته‌ها تأکید می‌کنند که استفاده از رویکردهای سیستماتیک و علمی در باشگاه‌ها می‌تواند عملکرد ورزشکاران را بهبود داده و طول عمر ورزشی آنان را افزایش دهد. در نهایت، مدل پیشنهادی تحقیق به‌عنوان چارچوبی کاربردی برای مدیریت و کاهش آسیب‌پذیری ارائه گردید.</Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل مدیریت آسیب‌پذیری اسکلتی‌عضلانی در باشگاه‌ها و تیم‌های ورزشی انجام شد. رویکرد تحقیق کاربردی و توصیفی-تحلیلی بوده و داده‌ها از طریق پرسشنامه، مصاحبه و ارزیابی‌های جسمانی جمع‌آوری گردید. نتایج نشان داد که عوامل فردی، محیطی و تمرینی نقش معناداری در افزایش یا کاهش آسیب‌پذیری دارند و مدیریت علمی تمرین می‌تواند به کاهش قابل توجه آسیب‌های اسکلتی‌عضلانی کمک کند. همچنین مشخص شد که نبود برنامه‌ریزی اصولی و نظارت ناکافی از مهم‌ترین دلایل افزایش آسیب در ورزشکاران است. یافته‌ها تأکید می‌کنند که استفاده از رویکردهای سیستماتیک و علمی در باشگاه‌ها می‌تواند عملکرد ورزشکاران را بهبود داده و طول عمر ورزشی آنان را افزایش دهد. در نهایت، مدل پیشنهادی تحقیق به‌عنوان چارچوبی کاربردی برای مدیریت و کاهش آسیب‌پذیری ارائه گردید.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
      <Object Type="keyword">
        <Param Name="value">آسیب‌های اسکلتی‌عضلانی، مدیریت ورزشی، پیشگیری از آسیب، باشگاه‌های ورزشی، تمرینات اصلاحی</Param>
      </Object>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/18844</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
